Il “Cantico delle Creature” di Ugo Mollica

U Canticu di Criaturi
Lodatu sempi si, nostru Signuri,
cu tutti li toi belli criaturi
e specialmenti u suli chi nto celu
ndi duna luci e jornu e sciogghji u jelu,
u suli chi fa duci puru u mbernu
e rrisimigghja a tia, Divinu Eternu!
Lodatu sempi si, nostru Signuri,
pe chista luna tunda ch’è nu hjuri,
nzemi cu l’atti stilli chi guardamu
e n’celu fannu tutti nu ricamu.
Lodatu sempi si, nostru Signuri,
po ventu forti e i nivulati scuri,
illi sunnu accussì chè giustu u chjovi,
ma doppu scampa e mandi i frutti novi.
Lodatu sempi si, nostru Signuri,
puru pe l’acqua frisca di jurnali,
ch’è nu cristallu chjnu di sbrenduri,
umuli e duci e preziosa senz’uguali.
Lodatu sempi si, nostru Signuri,
pecchì facisti u focu, i trona e i lampi
e abbrusci forti cu fiammi e caluri
e arrusti li dannati dint’è bampi.
Lodatu sempi si, nostru Signuri,
pe l’erba frisca e i frutti di la terra,
ch’è la matri di tutti e spandi amuri
cud arburi, giardini e hjuri nserra.
Lodatu sempi si, nostru Signuri,
pe la bontà chi dspandi, sì, lodatu
e cu perduna e aiuta o peccaturi,
vinci pe santità, resta beatu
e cu cchjù suffri e cchjù lacrimi mbivi,
cchjù si vo’ beni e cchjù grazii ricivi.
Lodatu sempi si, nostru Signuri,
puru pa morti, ch’è u peju di malanni,
ma è leggi para, senza ddu’ misuri
e servi u cangia i tempi e u vota l’anni.
Lodatu e ringraziatu e benedittu Signuri Santu, ascolta sti palori,
cunzula e duna paci ad ogni afflittu
e accetta sta preghiera ch’è di cori!




